تولد رسانه های نوین مبتنی بر اینترنت :

تولد رسانه های نوین مبتنی بر اینترنت :
با به وجود آمدن اینترنت رسانه های الکترونیک نیز دستخوش تغییرات گسترده ای گردید. در ۱۷ ماه مه ۱۹۹۱، یک موسسه پژوهشی در ژنو، معیارها با استانداردهای شبکه جهانی تارنما را منتشر کرد. در ماه مه ۱۹۹۲، یک سال بعد، روزنامه «شیکاگو تریبون» در ایالات متحده آمریکا، نخستین نسخه روزنامه الکترونیکی با نام «شیکاگو آنلاین» را بر روی مانیتور رایانه ها فرستاد. تا ماه آوریل ۲۰۰۱ بیش از ۱۲ هزار رسانه خبری الکترونیکی در ایالت متحده آمریکا موجود بوده است. در وهله اول روزنامه الکترونیکی، نه تنها هزاران رسانه خبری، تارنمای خود را راه اندازی کردند بلکه میلیون ها نفر کاربر و گروه های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و نظایر آن نیز تارنمای خود را وارد شبکه جهانی تارنماها کردند. اما نکته ای که می بایست به آن توجه کرد این است که امروزه دیگر اینترنت را نیز نمی توان فناوری جدید دانست. بلکه آن چه امروزه بیشتر اهمیت دارد، مجموعه در هم تنیده ای از شبکه های رایانه ای است که به وسیله ماهواره، بی سیم و فیبر نوری به یک دیگر متصل شده اند و همین عامل باعث شده است که مدل سنتی ارتباطات جمعی از بنیان تغییر نماید.
با رشد اینترنت و همچنین با استفاده از موتورهای جست و جوی اینترنت که با کلید واژه ها سروکار دارند، میلیون ها نفر در سراسر دنیا به مقادیر عظیم و گوناگونی از اطلاعات آنلاین دسترسی فوری و آسان داشته باشند. که با وجود چنین موتورهای جست و جویی، شبکه جهانی وب در مقایسه با دانشنامه ها و کتابخانه های سنتی، «تمرکز زدایی» غیر مترقبه ای و بی حد و حصر اطلاعات را میسر ساخته است. بنابر قول internet world stats، در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۷، ۳۱۹/۱ بیلیون نفر از اینترنت استفاده کردند.که این میزان برای استفاده از یک فناوری که از دهه ۹۰ برای بیشتر مردم دست یافتنی شد، رقمی خیره کننده است. بنابراین در آستانه قرن بیست و یکم دوران تازه ای برای تبادل اطلاعات در جوامع بشری آغاز شده است. عامل «سرعت» در اطلاع رسانی، اصلی ترین عنصری است که که رسانه های نوین از جمله نشریات الکترونیک را بر نشریات نوشتاری تحمیل نموده است.
همانطور که اشاره گردید اینترنت بخشی از رسانه های جدید است چرا که خود اینترنت نیز در حال تغییر و تحول می باشد و در حال ورود به عصر جدیدی می باشد به طوری که امروزه منتقدان و اندیشمندان درباره «وب ۲» صحبت می کنند. یعنی نسل دوم جوامع مبتنی بر وب و خدمات میزبانی شده آن که در حال تکامل است. «وب ۲» از آن لحاظ با «وب۱» متفاوت است که وب سایت های آن به کاربران اجازه می دهند کاری بیش از صرف بازیابی اطلاعات انجام دهند، که شامل یک عنصر اجتماعی می شود که به واسطه آن کاربران می توانند محتوا را تولید و توزیع کنند، اغلب این آزادی را دارند که در آن سهیم شوند و دوباره از آن استفاده کنند. مثال هایی از این دست، شامل وب سایت های شبکه های اجتماعی(نظیر، یوتیوب، مای اسپیس، فیس بوک) و… است که به کاربران اجازه خلق، تدوین و پیوند ساده صفحات وب را می دهد.
بی شک جهان امروز را باید عصر «انفجار اطلاعات» نامید چرا که در فضایی زندگی می کنیم که اطلاعات از همه سو ما را احاطه کرده اند. آلوین تافلر در این باره می نویسد: امروز موج سوم ارتباطات و رسانه ها، با شدت تمام در حال دگرگون کردن و تحول سریع جامعه است. به صورتی که اطلاعات تازه به ما می رسد و ما مجبوریم بایگانی ادراکی خود را دائما با سرعت بیشتری اصلاح کنیم. تصویر قبلی ما از واقعیت فاصله می گیرد و روز به روز توانایی خود را برای پاسخ دادن به مسائل روزمره، بیشتر از دست می دهیم. تا آنجا که احساس می کنیم دیگر از عهده هیچ کاری بر نمی آییم(احمد زاده کرمانی، ۱۳۹۰: ۳۰۹). بنابراین تا حدی روشن گردید که با رشد رسانه های نوین، مخاطبان دیگر منفعل و صرفا مصرف کننده اطلاعات نیستند، بلکه می توانند به راحتی و به طور فعال به تولید محتوا بپردازند و نظرات خود را منتشر نمایند و در دنیای جدید به نام «فضای سایبر» یا «فضای مجازی» سیر نمایند.

منبع:کانال تلگرامی سواد فضای مجازی