اشغال سایبری به زبان ساده
اشغال سایبری به زبان ساده
▪️در وضعیت “اشغال سایبری”، جامعه چاره ای جز فعالیت در زمین استقراضی ندارد. ناگزیر است به قوانین و دستورات حاکمیتی بیگانه تن بدهد و به پذیرش محدود و موقتی برخی خواسته ها پس از مدت ها چانه زنی دلخوش کند. این خلاصه فاجعه ای است که هم اکنون در توییتر، اینستاگرام، تلگرام، فیسبوک، گوگل یا ویکی پدیا کاربران ایرانی و دولت با آن مواجه هستند.
▪️آیا سایر کشورهای توسعه یافته نیز چنین می کنند? آیا حکومت آلمان، انگلیس یا آمریکا و چین و روسیه اجازه می دهند قوانین و ارزش های حاکمیتی آنها توسط بیگانه یا دشمن در بستر جدید نقض شود و سپس برای پس گرفتن مرزهای حاکمیتی مدتها مذاکره می کنند?
▪️آیا مدعیان عضویت در باشگاه حاکمان سایبری جهان و مدیریت بر اینترنت هرگز در برابر مقاومت آمریکا برای حکمرانی بر جهان سایبر تسلیم شدند و با دست های بالا رفته اعلام کردند “ما نمی توانیم” ?!
▪️آیا سوئدی ها اجازه می دهند شهروندان آمریکایی با خرید یک رشته از استارتاپ های بومی مهم در کشورشان چرخه اشتغال را مهندسی کنند? مثلا ۳۰ هزار تاکسیران، ۲۰ هزار مشاور املاک و ۱۰۰ هزار فروشنده کالا را بیکار کرده یا ذیل حاکمیت خود قرار دهند?
? این “تغییرات مهم” را هیچ حکومتی با اتکا به عناوینی همچون “عدم مقاومت در برابر فناوری” یا “استقبال از سرمایه گذار خارجی” توجیه نمی کند که اگر چنین کند طبیعتا تن به وقایع تاریخی همچون کودتا در اکراین و ترکیه و برزیل داده و حق حاکمیت را داوطلبانه یا به واسطه خیانت از داخل واگذار کرده است.
