حد ارتباط با نامحرم این است که ما باهم دادوستد عاطفی نکنیم.
حد ارتباط با نامحرم این است که ما باهم دادوستد عاطفی نکنیم.
یعنی به دنبال صید کردن دل یکدیگر نباشیم.
به قول قرآن :انسان خود ازوضع خودش آگاه است هرچنددرظاهربرای خودعذرهایی میتراشد.
می گویندما،در محیط های مجازی یکدیگررانمی بینیم.پس می توانیم هر حرفی راراحت بزنیم .
اما من ازآنها سوال می کنم که وقتی شمادر این فضاهای نت نظر می گذاریدوبایکدیگرگفتگو می کنیداز انواع تصاویر وکلمات و روش هایی که در محیط های دیجیتال است استفاده می کنیدبرای اینکه احساس و حالات فکری و روحی خودرا به طرف مقابل منتقل کنید دراو هیچ حسی را ایجاد نمی کنید ؟درحقیقت قبل ازاینکه شمابا فکر او ارتباط برقرار کنید در دل و احساس اوجا،بازکرده اید.
این جا باز کردن در احساس و دل فرد نامحرم همان حریم حرامی است که شما وارد شده اید .
باخود بگو؛من اجازه ی داد و ستد عاطفی به این عنوان که دل نامحرمی را از آن خود بکنم ندارم.
ظاهراً گاهی اوقات ما وارد فضاهای مجازی می شویم و گفتگو های علمی و اعتقادی می کنیم.اما این فضاها ایجاد #اعتیاد می کند.یعنی فرد مدام به دنبال این است که وارد آن شده با افراد مختلف گفتگو کند ونظرات آنها را داشته باشد.به این گفتگو کردن ها به عنوان یک رفتار ویژه ی روشنفکرانه و عالمانه نگاه می کند.
این نقابی است که هوس بر روی رفتارهای ما می زند
اگر قصدازدواج باشد باید ما آن را صریح کنیم .اما فضای مجازی فضای مناسبی برای ازدواج نیست.
به این خاطر که ما در فضای مجازی ، شخصیت مجازی داریم
از کجا معلوم که سن و ویژگی های واقعی خود را منتقل کند.خیلی اوقات برای اینکه افراد جواب این سوال ها را پیدا کنند با یکدیگر در بیرون قرار می گذارند.در این قرار شما از کجا می دانید که این فرد همان کسی است که در فضای مجازی به شما پاسخ داده؟ شاید آن پاسخ ها را خوانده و به سر این قرار آمده است .
متأسفانه الان ما،در فضای مجازی دچار آسیب های جدی هستیم .اصلاً اقتضای فضای مجازی شخصیت مجازی است . وقتی که ما با انسان ها در دنیای واقعی مواجه هستیم بسیاری از ویژگی های شخصیتی آنها را نمی شناسیم . در فضای مجازی که اصلاً قابلیت شناخت وجود ندارد .
در ارتباط با نامحرم قرار است که ما حریم دل و خیال یکدیگر را اشغال نکنیم.من حق ندارم که دل و فکر کسی را مشغول خود بکنم .و در دل و فکر او برای خود یک جای ویژه و ممتاز از بقیه باز کنم.
