گرامافون بزرگراه
گرامافون بزرگراه
از اختراعات نسل پیش
مدت ها پیش از فراگیر شدن پدیده هایی نظیر رادیوی ماهواره ای، سی دی و حتی نوار کاست، رانندگان ناگزیرانه تنها به شبکه های رادیوی محلی گوش می سپردند. در این هنگام بود که مسئولین کمپانی «کرایسلر» دست به کار شدند و یک دستگاه گرامافون در داشبورد خودروهای خود طراحی کردند.
به گزارش دیجیاتو به باور دست اندرکاران کرایسلر، در مواقعی که راننده حوصله گوش سپردن به رادیوی محلی را نداشت، می توانست به راحتی، با باز کردن داشبورد، از گرامافون بهره گرفته و صفحه مورد علاقه خود را بشنود.
کرایسلر اختراع خود را «گرامافون بزرگراه» نامگذاری کرد و آن را در سال ۱۹۵۶ روانه بازار نمود. همان طور که قابل پیش بینی بود، بهره گیری از این اختراع دردسرهای خاص خود را داشت.
به دلیل کوچک بودن حجم دستگاه، امکان استفاده از صفحه های عادی گرامافون (که اندازه ای نسبتاً بزرگ داشتند) غیرممکن بود. در نتیجه، آنها مجبور به استفاده از صفحه های کوچکتری شدند که قابلیت ذخیره سازی تنها یک آهنگ (در هر سمت) را داشتند. با این حساب، یک صفحه تنها به مدت ۵ دقیقه موسیقی پخش می کرد و راننده مجبور بود هر ۵ دقیقه یک بار، نسبت به تعویض صفحه اقدام کند. تبعاً مبادرت به چنین اقدامی در حین رانندگی بسیار خطرناک و دردسرآفرین بود.
در نهایت، کمپانی «کلمبیا رکوردز» به داد کرایسلر رسید و با ابداع صفحه های جدیدی که علی رغم اندازه کوچک، قابلیت ذخیره آهنگ های بیشتر را داشتند، چاره ساز شد. صفحه های نوین، قابلیت ذخیره یک ساعت آهنگ در هر سمت خود را داشتند، اما از آنجایی که تنها کمپانی کلمبیا رکوردز به این صفحه ها مجهز بود، رانندگان از شنیدن آثار آهنگسازانی که تحت قرارداد با این شرکت نبودند، محروم می ماندند. ناگفته نماند که تنوع محصولات کلمبیا رکوردز برای استفاده در گرامافون های کرایسلر به ۴۲ عنوان محدود می شد.
یکی دیگر از ایرادات «گرامافون بزرگراه» این بود که حرکات خودرو باعث ایجاد وقفه در پخش موسیقی می شد. با این که سازندگان سعی کرده بودند دستگاه را طوری طراحی کنند که تنش های خودرو خللی در عملکرد آن ایجاد نکند، کماکان، مواقعی که اتومبیل در دست انداز فرو می رفت یا با تکان شدید مواجه می شد، سوزن گرامافون از روی صفحه کنار می رفت و پخش موسیقی متوقف می شد.
سرانجام، با در نظر گرفتن کلیه معایب «گرامافون بزرگراه»، تنها یک سال پس از رونمایی، کرایسلر روند نصب این دستگاه بر روی خودروهای خود را متوقف کرد.
در سال ۱۹۶۰، کرایسلر یک بار دیگر دست به کار شد و با پشتیبانی شرکت «آر سی اِی» نسل جدید گرامافون های خود را روانه بازار کرد. این بار امکان گوش سپردن متوالی به ۱۲ صفحه کوچک برای راننده فراهم شده بود. برای جلوگیری از ایجاد وقفه بر اثر تکان های خودرو، موقعیت سوزن به زیر صفحه موسیقی منتقل شد که این امر در کاهش اخلال در پخش آهنگ مؤثر بود.
علی رغم تمام این تدابیر، باز هم مشکل وقفه های پخش به طور کامل برطرف نشد و نهایتاً کرایسلر پس از دو سال، به تولید گرامافون های نوین خود خاتمه داد. خوشبختانه، در سال ۱۹۶۸، نسل ابتدایی نوارهای کاست موسوم به «۸ ترَکس» ارائه شد تا دردسرهای رانندگان برای شنیدن موسیقی دلخواه تا حد زیاد مرتفع گردد.
منبع:تواناتک
