احترام به حقوق زنان و زندگی شخصی

احترام به حقوق زنان و زندگی شخصی

?اخیرا فیلم تحویل استوارنامه‌ی سفیر زن استرالیا به اردوغان منتشر شد در حالیکه فرزند خردسالش را در مراسم به همراه داشت. این فیلم و سایر تصاویری که هر از چند گاهی که از حضور یک زن سیاستمدار اروپایی همراه با کودکش، در صحن‌های رسمی منتشر می‌شود را دست کم نگیرید. چرا که نشان دهنده‌ی احترام به زندگی شخصی و حق مادر شدن زنان و در کنار آن به رسمیت شناختن نقش‌آفرینی زنان در عرصه‌ی اجتماع است.

?برخلاف شعارهای پر طمطراق ما هیچ گاه این نگاه حمایتی و تحسین‌برانگیز نسبت به زنان ایرانی وجود نداشته است؛ برای روشن شدن بحث اجازه بدهید مثالی بیاورم. چند ماه پیش برای سخنرانی خدمت خانم‌های مومن فاضل دعوت بودم، مجبور شدم دختر کوچکم را با خودم به جلسه ببرم و با توضیحات دوستانه، علت را برای مستمعین بیان کردم. با اینکه دختر من سر و صدایی نکرد وتقریبا جلسه را کنترل کردم‌، بعد از اتمام جلسه‌ی سه ساعته، دختر من شروع به نق زدن کرد. بعدها شنیدم که خانم‌های فاضله بدون درک شرایط یک زنِ شبیه به خودشان، انتقاد کرده‌اند که چرا دخترش را آورده است؟ قطعا سخنرانی من و بسیاری از جلسات بسیار پایین‌تر از یک جلسه‌ی رسمی تقدیم استوارنامه یا یک جلسه‌ی پارلمانیست.

?متاسفانه نگاه موجود به مقوله مادری و نقش‌آفرینی اجتماعی در جامعه ما دچار افراط و تفریط شده‌است. از یک سمت بخشی از جامعه معتقدند تنها وظیفه‌ی زنان بزرگ کردن فرزند است و نقش‌های اجتماعی را برای وی به رسمیت نمی‌شناسند و بخشی دیگر معتقد است که زن باید مانند مردان در صحنه‌ی اشتغال حضور داشته باشد و به مسئولیت‌هایی نظیر مادری بعنوان موضوعی حاشیه‌ای و بی‌اهمیت نگاه می‌کند. این وسط کسی به فکر بستر سازی برای کمک به زنان در راستای ایفای نقش کلیدی و حساس مادرانه در کنار حضور موثر اجتماعی نیست. بلکه مع الاسف قوانین موجود سعی می کند به جای حمایت درست، موانع را بیشتر کند؛ مثلا مهدکودک‌هایی که روزی در وزارت خانه‌ها بود را برچیند.

?اتفاق بدی که در جامعه‌ی این روزهای ما رخ داده است عدم توجه به واقعیت‌های اجتماعی در نگاه به نقش‌های زنانه و ارائه‌ی نسخه‌های بدرنخور وسخنرانی‌های پرطمطراق درحمایت یا عدم حمایت از ایفای نقش‌های دیگر اجتماعی زنان است.
سارا مسعودی

منبع:تفکر در رسانه