مقالاتمقالات علمی

نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت | خانواده و فضای مجازی

نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت

بازدیدها: 68

نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت

نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت – اینترنت را می توان یکی از بهترین و مهم ترین اختراعات بشر دانستن. این پدیده کمک بسیاری در رشد و همچنین ارتباطات جهانی داشت. اینترنت به سرعت رشد کرد و در مدت زمان کوتاهی در تمام دنیا فراگیر شد و همچنان نیز در حال رشد است. به نوعی این پدیده با زندگی ما ارتباط تنگاتنگی دارد.

رادیو و تلویزیون و حتی مطبوعات، در همه جوامع حتی دموکراتیک (مردم سالار)ترین آن ها ـ بسته و ایدئولوژیک است و گفتمانی یک سویه و اقتدار مآبانه را با مخاطبان می گشاید.

اما اینترنت حیطه های نوینی پدید آورده است که بر پایه مرزهای جغرافیایی بنیان گذارده نشده اند و بدین سان اجتماعاتی از دلبستگی ها و خواسته ها آفریده می شود که چارچوب های مرسوم را پشت سر می گذارد.

در اینترنت نوعی فردیت است که حکومت می کند.

کاربران اینترنت فضای غیر متمرکزی است که مافی هویتی همگون و یکپارچه است. با اینترنت، ابزار وجود و اعلام حضور می نمایند و هویت هایی را آشکار می سازند که حتی از وجودشان هم آگاه نبوده ایم.

«اینترنت» هم اکنون پس از «مطبوعات» و «رادیو و تلویزیون»، جایگاه هفتم را در رده بندی عوامل دگرگونی فرهنگی و روانی اجتماعی داراست. با این حال اینترنت، تعطیل بردار و پایان ناپذیر نیست و هر کشور و جامعه ای هم که به چنین گمان باطلی بیندیشد، شکاف و جدایی دیجیتالی خویش را با کشورهای توسعه یافته، گسترده تر و ژرف تر می نماید.

چنانچه در انگلستان بیش از پنچاه درصد خانه ها به اینترنت پیوسته اند و در بنگلادش حدود یک دهم درصد.

شمار کاربران اینترنت در جهان، ۶۰۰ میلیون نفر و در ایران، حدود دو میلیون نفر است. گفته شده که در ۵ سال آینده، شمار کاربران اینترنت در ایران، دست کم ده برابر می شود و در آغاز سال ۱۳۸۶، به رقمی بیش از بیست میلیون نفر می رسد.

البته طبق برنامه ی توسعه مدیریت امور داده های شرکت مخابرات، رقم ۱۴ میلیون نفر در سال ۲۰۰۴ میلادی و شمار ۳۵ میلیون نفر در سال ۲۰۰۶ میلادی (۱۳۸۵ خورشیدی) اعلام شده است.

اینترنت همان گونه که پایان پذیر نیست، مهارپذیر هم نیست. به زودی همه ی کامپیوترهای همراه (La ptop) بدون نیاز به آنتن های بشقابی به طور مستقیم و بی سیم به ماهواره های مخابراتی مرتبط می شوند و Isp و Filtering و Search engine های امنیتی را پشت سر می گذارند.

آنچه بیش از موتورهای کاوش گر امنیتی و صافی (فیلتر) گذاری و مهار I s p ها در پالایش و والایش کاربری اینترنت به کار می آید، آموزش کار با اینترنت از سال های پایانی دبستان و سال های آغازین دوره ی راهنمایی و ادامه ی آن در دبیرستان ها و دانشگاه هاست. هویداست که هرچه کاربران اینترنت با زبان انگلیسی و دانش روز بیگانه تر باشند، میزان سرکشی آنان به سایت های غیر اخلاقی و شرم ستیز و هنجارگریز بیشتر خواهد بود.

چرا که به جای پرداختن به استفاده های اطلاعاتی و علمی از این فضا به ناچار به جست و جوهای دیگری خواهند پرداخت.

گسترش اینترنت با چنان شتاب انفجارآمیزی انجام گرفت که فرصت نیافتیم گامی به پس برداریم و به این ابزار ارتباطاتی _ که آثار توانمندی بر رفتار ما بر جای می گذارد ژرف تر بنگریم. در عین حال، اینترنت، محیطی است که در آن کاربران می توانند اثرگذار و اثرپذیر باشند _ مشروط به این که آگاهی و پندار اندکی از چگونگی و علت دگرگونی هایی که اینترنت، ممکن است در برداشت ها و رفتار آنها پدید آورد، در ذهن داشته باشند. از محیط شبکه ی جهانی وب به عنوان گونه ای کتابخانه، قفسه ی مجلات، و نیز به عنوان یک خود ناشر استفاده می شود.

اگرچه یک سیستم فهرست بندی مورد رضایت نیست و کاربران به شدت از مسائل مربوط به رهیابی شکایت دارند، اما بیشتر آن ها می گویند دست کم در نیمی از موارد، می توانند به آن چه در جستجویش هستند، دست یابند. از دیگر ویژگی های اینترنت، این است که وب به همه افراد، خدمات مطبوعاتی و انتشاراتی با نرخ بسیار ارزان ارائه می نماید، واقعیتی که تأثیر روانی بالقوه ای دارد.

همچنین پُست الکترونیک به صورت یکی از محیط های اینترنتی بسیار مهم برای کاربران شبکه درآمده است. و هم اینک کاربران پست الکترونیک، آن را در کنار وب، به عنوان یکی از فن آوری های ضروری تلقی می نمایند. فضای شاخص دیگر بر روی اینترنت، همایش گفتگوهای نا هم زمان است. این همایش ها، کنفرانس های در حال جریان است که در آن ها شرکت کنندگان، موضوعات (زنجیره هایی) را آغاز می کنند و برای هم پاسخ هایی می فرستند و گفته های افراد دیگر را مطالعه می نمایند.

این جلسات از آن جهت ناهم زمانند که شما می توانید داده هایی پیرامون مباحث را کسب کرده، دیدگاه خود را در هرگاه از روز یا شب ارائه نمایید.

بنابراین آهنگ کنفرانس ها ممکن است بسیار کُند باشد.

تبادل نظر در مورد موضوعی واحد ممکن است روزها یا هفته ها ادامه یابد. معدودی از گونه های گوناگون همایش های بحث و گفتگو وجود دارد که به طور جزئی، جنبه های روان شناختی متفاوت دارد.

یکی از آنها فهرست پستی است که گونه ی ویژه ای از نشانی ضست الکترونیک و دارای مشخصه ی خودکار است. این فهرست، همه ی پیام های دریافتی را دوباره به سوی فردی که در جلسه ی بحث و گفتگو شرکت داشته، پست می کند.

برای نمونه، ممکن است شما در صورت دلبستگی به سبک شناسی، بخواهید مشترک یکی تز صدها فهرست پستی GENTIPSـL، که به این موضوع می پردازد، باشید.

در چنین فهرستی مشترکات پیرامون چگونگی کاوش در مورد نیاکان خود، رهنمودهایی بیان می نمایند.

هنگامی که مشترک فهرست پستی شوید، امکان ورود به درون صندوق پست الکترونیک شما هم فراهم می شود و مشترکان دیگر به همه ی پیام های فرستاده شده ی شما دسترسی خواهند داشت.

اینترنت با روش هایی شگفت آور بر شیوه ی عملکرد افراد اثر می گذارد.

چون افراد در برقراری نخستین ارتباط، بیشتر به پست الکترونیک، سایت های وب، همایش های بحث و گفت وگو و کمتر به تلفن، نامه و دیدارهای رو در رو متکی هستند، در برداشت های اولیه، نقاب شخصیتی درون شبکه ای نقش عمده تری را بیش از پیش ایفا می نماید.

چنین به نظر می رسد که درون شبکه (روی خط)، کمتر علاقه وجود دارد که ریزه کارهای آداب معاشرت و نزاکت رایج در بر همکنش های اجتماعی به جا آورده شود. در اینترنت، جنسیت نسبت به سن، آسان تر آشکار می شود.

شرکت کنندگان در گروه بحث تخصصی، خیلی کم از سن می پرسند، ولی در ایستار (موقعیت)های مناسب اجتماعی در صورت مشخص نبودن سن و جنسیت بی امان تر به شخص فشار وارد می شود که آن ها را فاش سازد

    شرکت کننده ای که در اتاق های گپ زنی و به گونه ی فردی بیگانه به گروهی می پیوندد، ممکن است از همان آغاز گفت و گو انتظار دو پرسش را داشته باشد: «چند سال دارید؟

» و «زن هستید یا مرد؟

» این پرسش های مستقیم، به طور معمول به همین شکل ناخوشایند پرسیده می شود.

هر از چند گاهی، این کاوش یا بازجویی ممکن است کمی زیرکانه تر صورت گیرد

    امکان دارد که هم صحبت بپرسد آیا درس می خوانید؟

و اگر چنین است در دانشکده یا دبیرستان؟

هدف این کاوش ها کسب دو خیر اجتماعی ضروری است: سن و جنسیت شما. در محله های اجتماعی اینترنت، به کار بردن فشار برای فاش ساختن سن و جنسیت فراوان است. کاربران با همان روشنی گستاخانه ای که در مورد سن، جنسیت یا خاستگاه افراد پرس وجو می کنند، در مورد نژادشان به کندو کاو نمی پردازند. ویژگی های دنیای درون شبکه ای تا اندازه ای به علت بی نام و نشانی و نبودن نشانه های دیداری و شنیداری، مجموعه ی گسترده ای از نقش آفرینی ها، فریب ها، گفته ها یا نوشته های نیمه درست و گزافه گویی ها را امکان پذیر می سازد و در همین حال ما را نسبت به عواقب شان هوشیار می سازد. پژوهش پیرامون نامه های الکترونیک مبادله شده بین دانشجویان دوره ی لیسانس در دانشگاه دولتی نیویورک در پلاستبرگ، نشان داد که دانشجویان از این رسانه برای کاربردهای بی شماری استفاده می نمایند، ولی باز هم گذشته از هدف، سبک آن ها با گونه ای الگو سازگاری داشت. حتی دانشجویانی که هرگز از پست الکترونیک استفاده نکرده بودند، هنجارها را پرشتاب از همدیگر آموختند و پست الکترونیک را به الگویی شبه گفت و شنود تبدیل نمودند.

با نگاه کردن به چندین نمونه می توان برخی از چارچوب ها و هنجارها کلی را آموخت. املاهای غلط، اشتباه های نقطه گذاری، انحراف ها و جملات نا دستوری، به طور کامل مورد پذیرش بوده و حتی خواهان بیشتری دارند.

شوخی های خارج از نزاکت، عشوه گری ها، جناس (بازی با واپگان) و کنایه همگی معمولند. بسیاری از بررسی های ارتباطات با واسطه ی کامپیوتر نشان داده است که بر خلاف زندگی واقعی، که در آن ها غالب، موقعیت افراد مشخص می سازد که چه کسی باید در بحث سهم و نفوذ بیشتری داشته باشد، گرایش گردهم آیی های بال واسطه ی کامپیوتر بر آن است که به افراد دارای موقعیت های پایین تر نیز فرصت مساوی برای مشارکت در بحث بدهد.

«ساراکیسلر» و همکارانش این پدیده را در پاره ای از نخستین پژوهش هایی که در مورد بر همکنش های گروهی با واسطه ی کامپیوتر انجام گرفته بود، مشاهده کردند.

از گروه های سه نفره خواسته شده بود تا با کار در حالت گپ زنی همزمان با استفاده از کامپیوتر، وضعیت پست الکترونیک ناهمزمان یا در موقعیت های رو در رو، در مورد مسائل گوناگونی به هم اندیشی دست یابند.

آنان دریافتند که در همه ی گروه ها، یکی از افراد گرایش به چیرگی بر گروه داشت ولی این موضوع در گروه های با میانجی گری کامپیوتر، بسیار کمتر مشخص می شود

    این پدیده؟

” ی همترازسازی، به ویژه از آن جهت جالب است که پژوهش نشان داده است که تماس های مسیان گروهی، کمک شایسته ای بنماید.

بنابراین کاربران در یک تصور دلنشین که موعظه و توصیه ای در کار نیست به خیال آزادی مطلق، احساس شخصیت می کنند.

ممکن است افراد در اینترنت ندانند که شما به لحاظ شخصیتی چه ویژگی هایی دارید، ولی از این موضوع آگاهند که آیا شما خبره یا تازه کارید.

بنابراین یکی از ویژگی هایی که در اینترنت برای تعریف و تمایز گروه های همبسته ی نخبگان به کار می رود، کاردانی و خبرگی یا به اصطلاح، «تخصص گرایی» است که از جمله «ایسم»هایی است که احتمالاً در اینترنت بیش از زندگی روزمره رایج است. برای نمونه در پاره ای از گردهمایی ها، آگاهی خودی ها از سوابق و هنجارها ممکن است خط فاصله ای بین پاره ای از گروه های همبسته(درون گروه ها) و برون گروه ها پدید آورد ولی در همین حال این فاصله چندان ارتباطی با نژاد، سن، جنسیت یا قومیت افراد نداشته باشد.

در این گونه بحث ها، خرده متنی زیربنایی وجود دارد که از چشم گروه تازه وارد، پوشیده می ماند. اینترنت از گروه ناهمگونی از افراد، پشتیبانی به عمل می آورد، گروهی که روز به روز ناهگن تر می شود.

نامتحمل است که افراد این گروه، همانند هر انسان نرمال دیگری که در محیطی قرار گرفته باشد، یک دل و یک زبان و در همه ی موراد با همدیگر هم اندیش باشند.

الگوهای ارتباط الکترونیک در اینترنت، به گونه ای است باز هم احتمال پیدایش هم اندیشی را کمتر می سازد.

بسیار دشوار است که بتوان در شبکه، شمار زیادی ار افراد را بر آن داشت که در مورد بخش عمده ی هر موضوع، به هم اندیشی(توافق) برسند.

زیرا الگوهای پیچیده ی ارتباط، رویدادهایی که دور از «همسایگان» شماست، را در هاله ای از ابهام فرو می برد.

طراحان وبی که با عرضه ی هنرهای گرافیک تخیلی و عناصر چند رسانه ای در سایت های خود، خواهان خشنودی پیام گیران و جلب مشتریان بیشتری هستند، کم کم دارند به واقعیت روانی اثرات ناکافی بر افراد پی می برند.

به عنوان نمونه یکی از ویژگی های A merica online، تصمیم این شرکت مبنی بر آن بود که هر ۱۲ سرویس داده ای o nline که در Vriginia قرار دارد و پست الکترونیک اخبار، خدمات آموزشی و تفریحی و دستیابی به اینترنت را فراهم می آورد.

A merica online یکی از بزرگترین ISPهای آمریکاست زمانی که کاربران نهایی وارد سیستم می شوند، تصاویر گرافیک جدیدی را دریافت و بارگذاری کنند.

آن ها قول دادند زمانی را که برای دریافت و بارگذاری این تصاویر مصرف می شود، به حساب مشتریان نگذارند، ولی کاربران نهایی با دلسردی و ناکامی پیش بینی شونده ای واکنش نشان می دادند و از این عصبانی بودند مه این خدمات درون شبکه ای، بسیار مغرورانه با وقت مشتری برخورد می نماید. آنان تأخیر زمانی (ارتباط تأخیری) عامل اصلی به وجود آمدن ناکامی است. چنین می نماید که گفت وگو کنندگان اینترنتی هنگامی که تأخیر کوتاه شاید ۲ یا ۳ ثانیه _ است، به طور منطقی رضایت خاطر دارند.

وقتی که این تأخیر بالغ بر ۸ یا ۹ ثانیه و یا حتی بیشتر می شود، سطح احساس ناکامی به گونه ی چشمگیری افزایش می یابد.

بنابراین علیرغم اینکه صورت و فضای گرافیکی در اینترنت بسیار حائز اهمیت است اما این زیبایی صوری در مقابل زمان، عنصری کم اهمیت جلوه می کند.

گفت و شنود همزمان در یک محیط ارتباطی، نزدیک ترین شکل به مکالمه است.

بنابراین، تذخیر زمانی در گفت و شنودهای همزمان، هنگامی مورد پذیرش است که دست کم به گونه ای معقول به الگوی تأخیر گفت و گو نزدیک باشد.

«کریستوفروری» از دانشگاه «کارنگی» ملون بسیاری از گونه های تأخیرهای زمانی در گفت و گوی بازپخش اینترنت را مورد بررسی قرار داد و دریافت که شرکت کنندگان در ظاهر جملات خود را می سازند و واژگان را به نحوی زیرکانه به کار می برند تا تأخیر زمانی را کم و بیش در محدوده ی قابل قبولی حفظ نمایند.

برای نمونه، بنا بر محاسبات او، حتی اگر گفت و گوکنندگان بتوانند پیام های طولانی تری را تایپ نمایند، میانگین شمار واژگان پیام ها حدود ۶ کلمه است. بی گمان گفت وشنودکنندگان نیز از کوته نوشت هایی استفاده می جویند تا در کار سخت تایپ و صرف وقت، صرفه جویی نمایند. هرگاه آدمیان باور کنند که عمل کردشان به گونه ی مستقیم به خودشان نسبت داده نمی شود، احتمال پایبندی شان به چارچوب ها و آداب و رسوم اجتماعی کمتر می شود.

روشن است که بسیاری از افراد در اینترنت، خود را در پناه ناشناسی پنهان نمی سازند و با میل و رغبت، نام، وابستگی، شماره تلفن و بیان گفته های مطلوب و مورد پسندشان را به مقالات اهدایی همایش و پیام های الکترونیک خود می افزایند.

با وجود این، ارتباط اینترنتی کلان در شرایطی به وقوع می پیوندند که شرکت کنندگان در آن، درست یا نادرست، باور نمایند که هویت آن ها را نمی توان شناسایی کرد.

گذر از لابه لای محیط های اینترنت و میزان تأثیر آن ها بر زندگی مان، وابسته به شدت بی نام و نشانی و مسئولیت پذیری ما در زمانی است که در آن محیط ها به سر می بریم. افراد در مواردی که گمان دارند هیچ کس نمی تواند به هویت واقعی آنان پی ببرد، ممکن است به شیوه ای بی پروایانه و بسیار بی شرم و آزرم عمل نمایند.

در محیط هایی که امکان این گونه بی پروایی فراهم است یا دست کم اندکی امکان رک گویی وجود داشته باشد، افراد ممکن است در هر دو جهت مثبت و منفی، اختیار خود را از دست بدهند و راه تندروی(افراط) پویند.

بر این اساس، گروه های کنفرانس کامپیوتری ناشناس، بیش از شش برابر گروه های غیر ناشناس، نظرات رُک و بی پرده بیان می نماید

    صحنه ی اینترنت سرشار از طبایع (خلق های) گوناگون است، اما آیا افراد بامزه و شوخ طبع، گیراترند؟

آیا به کسانی که ما را می خندانند، دلبستگی بیشتری داریم؟

«ملیسا بکلیا وانزر» و همکارانش، طی مطالعه ای از آزمایش شوندگان خواستند که پرسش نامه هایی را در مورد شوخی و زندگی اجتماعی تکمیل نمایند.

هم چنین از آنان خواستند تا نسخه ی اندک متفاوتی از پرسش نامه ای که بینپ آنان را در مورد شوخ طبعی شخص و جذابیت او بیان می داشت پُر کنند. شوخ طبعی این افراد، همان گونه که بعدها آشنایان شان هم تأیید کردند، در حد مطلوب بود.

با این همه، رتبه بندی کشش (جذابیت) اجتماعی آنان منوط به نوع شوخ طبعی آنان بود.

اگر همواره دیگران آماج شوخی های آنان بودند، کشش (جذابیت) اجتماعی آنان افزایش می یافت. افراد گروه نیز کمتر احساس تنهایی می کردند و این خود بیانگر آن بود که مردم از آنان خوششان می آید و به دنبال معاشرت با آنان هستند. در اینترنت، خوش خلقی (شوخ طبعی) ممکن است در کشش میان فردی، نیروی توانمندی باشد زیرا که در سایه ی عامل ظاهر قرار نمی گیرد.

در اینترنت می توان شوخ طبعی خویش را به آسانی با نوشتن متنی ابراز داشت و آنان که در این مورد سرآمد دیگران باشند، احتمالاً در رتبه بندی کشش میان فردی، نمران اضافی را کسب می کنند.

پاره ای اجتماعات اینترنتی، آکنده از شوخی و اعضای آن ها در پی یافتن راه هایی ابتکاری و خلاق برای خنداندن دیگران هستند. پاره ای فضاهای مبتنی بر شوخی اینترنت ممکن است آنچنان گیرا و آن فدر سرگرم کننده باشد که افراد را به استفاده های فشرده و حتی استفاده ی مفرط و بی اختیار از آن ها وادار سازد.

در اوایل سال های دهه ی ۱۹۹۰، اشاره به این که افراد ممکن است به استفاده از اینترنت «معتاد» شوند، اغلب با خنده ی بلند روبرو می شد، ولی با روشن شدن موارد بیشتر و بیشتری از این حالت _ خواه به شکل روایت یا از طریق بررسیـ و افزایش شمار کسانی که برای گریز از این ناراحتی، از متخصصان درخواست کمک می کردند، بسیاری از افراد در این باب کنجکاو گردیدند.

در هنگامه ی یورشی برای پیوستن خانه ها، مدارس، کتابخانه ها و مشاغل به شبکه ی اینترنت به عمل آمد، صداهای ضعیف تری نیز به گوش می رسید که بیانگر مشکلات رفتاری بود که ممکن بود در پس پرده، بروز نماید

    طبق معمول، همه ی اموری که با اینترنت ارتباط پیدا می کند ممکن است از مرز اعتدال خارج شود و موضوع «اعتیاد» به اینترنت، مورد جر؟

‘ و بحث ها و گزافه گویی های بسیار قرار گرفته است. با این همه، زمینه ساز این روایات شورانگیز، کسانی هستند که به علت گذراندن بیش از اندازه ی وقت خود در ارتباط با شبکه، دچار مشکل شده اند و نمی توانند از این کار دست بردارند.

همان گونه که ملاحظه خواهیم کرد، پاره ای ویژگی های برخی از زمینه های اینترنت، ممکن است باعث شکوفا شدن آن الگوی رفتاری گردیده باشد.

«کمبرلی یانگ» از دانشگاه «پیترزبور» در «برادفورد»، مطالعه ی آغازینی بر روی این پدیده انجام داد و به گونه یی با آن برخورد کرد که گویا وجوه مشترکی با قماربازی بیماری گونه دارد.

او در پرسشنامه ای که اغلب برای تعیین میزان قماربازی بی اختیار افراد به کار می رود، دگرگونی هایی ایجاد کرد تا بتواند با بهره گیری از آن، کسانی را که می شد وابسته به اینترنت به شمار آورد از آن هایی که دچار وابستگی نبودند، جدا سازد.

ابزار غربالگری، پرسش های زیر بود و هر کس به پنج یا بیش از پنج مورد پاسخ مثبت می داد، به عنوان «وابسته» (معتاد) به شمار می آمد

      آیا احساس می کنید مجذوب اینترنت شده اید) راجع به فعالیت درون شبکه ای پیشین می اندیشید یا منتظر جلسه ی ارتباط بعدی هستید)آیا احساس می کنید برای رسیدن به خشنودی، مقادیر رو به افزایشی از وقت خویش را در اینترنت می گذرانید؟

آیا به طور مکرر، تلاش های ناموفقی در مورد کنترل، کاهش یا قطع استفاده از اینترنت به عمل آورده اید؟

آیا به هنگام تلاش برای کاستن یا قطع استفاده از اینترنت، احساس ناآرامی، بی حوصلگی، افسردگی یا بدخلقی می کنید؟

آیا بیش از آنچه از پیش در نظر داشته اید در ارتباط با شبکه باقی می مانید؟

آیا به خاطر اینترنت، رابطه ی چشمگیری را یا شغل یا فرصتی آموزشی یا کاری را به مخاطره انداخته یا دل به دریا زده اید؟

آیا تاکنون برای پنهان داشتند میزان درگیری (اعتیاد) خود در اینترنت، به اعضای خانواده، درمانگران یا دیگران دروغ گفته اید؟

آیا از اینترنت، به عنوان راهی برای فرار از مشکلات یا حالات ناراحت کننده (مانند احساس بی پناهی، گناه، ناآرامی، افسردگی) بهره گرفته اید؟

از طریق آگهی در روزنامه برای متقاضیان جوان، مراجعه به محوطه ی دانشگاه ها، فرستادن پیام برای گروه های پشتیبانی الکترونیک مختص افراد معتاد به اینترنت و دیگر شیوه ها، بررسی با تلفن یا از طریق وب انجام گرفت. قرار گرفت. از بین حدود ۶۰۰ پاسخ، تقریباً دو سوم افراد دارای ملاک های لازم برای این که در گروه «وابسته» قرار گیرند، بودند.

در ظاهر امر، این رقم به شکل سرسام آوری بالا می نماید ولی اگر اندازه ی نمونه را در نظر گیریم، دیگر چندان جای شگفتی نیست. شیوه ی اعلام بررسی به گونه ای بود که افرادی را که به هر دلیل نگران این موضوع بودند هدف می گرفت، شاید بدان دلیل که خود آن ها یا یکی از نزدیکانشان دچار این مشکل بودند

    شاید تیپ کلشه ای کاربر سخت شیفته ی اینترنت مورد نظر، دانشجوی پسر ژولیده موی اواخر دوران نوجوانی سا دوران بیست سالگی باشد، اما از دیدگاه جمعیت شناختی، ؟

‘؟

‘گروه “وابسته به اینترنتی” که به پزسش های پژوهش گر پاسخ داد، به طور دقیق گروهی که مورد نظر شماست، نبود.

بیش از ۶۰% آنان, خانم هایی بودند که میانگین سنی آنان ۴۰ سالگی بود.

اگر این گروه را به صورت دیگری رده بندی می کردیم، ۴۲% آنان در گروه “بدون حرفه” جای می گرفتند که شامل خانم های خانه دار، افراد ناتوان، بازنشسته و دانشجوبانی می شد که به عنوان حرفه به این کار می پرداختند.

۳۹% دیگر، کارمندان اداری و کسانی بودند که مشاغل غیر فنی داشتند، در حالی که تنها ۸% پاسخگویان دارایی سمت هایی در فن آوری سطح بالا بودند.

با این همه، افراد غیر وابسته به طور عمده از جنس مردانه بودند و میانگین سنی این گروه بین میانه تا سال های پایانی بیست سالگی بود.

طبق معمول، هر گونه بررسی مانند این با مشکلاتی روبروست و همه ی آن ها مربوط به نمونه برداری نبود.

برای نمونه، علت این که این همه زن در گروه “وابسته” قرار گرفته بودند، ممکن است این باشد که به طور کلی بانوان بیش از مردان علاقه مند به دریافت یاری برای حل انواع گرفتاری های روان شناختی خود هستند و هم چنین آنان خیلی راحت تر از دیگران، راز دل می گشایند.

این یافته، که آنان چنین درصد بالایی از نمونه ی افراد “وابسته به اینترنت” را تشکیل می دادند، ممکن است در وهله ی نخست بازگوی آن باشد که آن ها گرفتاری هایی دارند و در جستجوی یاری برآمده اند.

گروه وابسته (معتاد) اظهار داشتند که هر هفته به طور متوسط ۳۸/۵ ساعت وقت خویش را در اینترنت گذرانده و به فعالیت هایی می پردازند که ارتباطی به امور آموزشی (دانشگاهی) یا استخدامی ندارد

    از آن جا که همه ی این بررسی شامل داوطلبانی بود که از قرار معلوم، مسحور و شیفته ی موضوع بودند و به انتخاب خود, وقت خویش را صرف پر کردن پرسش نامه ی اینترنتی یا پاسخ گویی به مصاحبه های تلفنی ک؟

 

به کانال تلگرامی انجمن خانواده و اینترنت بپیوندید. familyweb@

 

نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت نظر روانشناسان در رابطه با اینترنت

کانال سروش انجمن خانواده و اینترنت

نوشته های مشابه

بستن